 |
_______ |
 |
 |
|  |
|
 |
Імша |
Вчера, 15:46 |
 |
|
 З лацінскай (missa) праз польскую (msza) у беларускую мову прыйшло слова "імша". Яно абазначае цэлебрацыю (афіцыйнае здзяйсненне абрадаў пад кіраўніцтвам адпаведнага служыцеля) сакрамэнту Еўхарыстыі - галоўную літургію ў каталіцкім касцёле. Еўхарыстыя, устаноўленая, паводле біблейскай гісторыі, самім Ісусам Хрыстом падчас Апошняй Вячэры, з'яўляецца падзякай Збавіцелю за ахвяру, прынесеную дзеля выратавання свету. Абрады імшы пачалі складацца яшчэ ў апостальскія часы (І ст. н. э.). Яе парадак уключае наступныя часткі: уступныя абрады, літургію слова, еўхарыстычную літургію, абрады заканчэння. Асноўнай мовай імшы застаецца лацінская, але па выніках Другога Ватыканскага Сабора (1962 - 1965 гг.) цэлебрацыю дазваляецца праводзіць таксама і на нацыянальных мовах.
|
|
|
Коллекция икон из фондов музея Гомельского дворцово-паркового ансамбля |
14 августа 2026 |
|
|
 14 августа в Белой гостиной дворца состоялась презентация каталогов из серии «Коллекция икон из фондов музея Гомельского дворцово-паркового ансамбля», изданных при поддержке закрытого акционерного страхового общества «Белнефтестрах». Благодарим всех, кто разделил с нами радость этого события: почетную гостью мероприятия - председателя Гомельского городского Совета депутатов Елену Ивановну Алексину; закрытое акционерное страховое общество «Белнефтестрах» в лице директора филиала в Гомеле Анатолия Аркадьевича Матвеева и сотрудников; коллег из Гомельской областной универсальной библиотеки им. В. И. Ленина, Ветковского музея старообрядчества и белорусских традиций им. Ф. Г. Шклярова, Музея истории города Гомеля. Каталоги серии «Коллекция икон из фондов музея Гомельского дворцово-паркового ансамбля» адресованы исследователям-искусствоведам, историкам, краеведам, музейным сотрудникам, а также широкому кругу читателей, которым интересно культовое искусство, история и культура нашей области и страны. Мы надеемся, что в дальнейшем как можно большее количество наших сограждан и гостей Гомельщины сможет познакомиться с этими изданиями и через них - с многогранным и самобытным духовным наследием Беларуси. |
|
|
Забаўка |
21 августа 2026 |
|
|
 На мінулым тыдні мы ўзгадвалі зыбку, у якой калыхаюць немаўлятак, каб ім лепш спалося, а сёння распавядзем крыху пра тое, што займала дзіця па-за межамі сна: дакладней, пра цацку, ляльку, або, як яе яшчэ называлі, - забаўку. На першы погляд, рэч вельмі простая: забаўкі звычайна рабілі самастойна з драўляных цурак, саломы, кудзелі, кары, шышак, жалудоў, адрэзкаў тканін і іншых спадручных матэрыялаў. Але на самой справе лялька-забаўка - гэта цэлы свет у мініяцюры: у ёй зашыфраваны стан грамадства, сістэма адносінаў у ім, маральныя якасці і эстэтычныя патрабаванні, своеасаблівасць мастацкай культуры. Менавіта праз гульню з забаўкай маленькі чалавек знаёміцца і далучаецца да сацыяльнага асяроддзя, у якім будзе праходзіць яго далейшае жыццё. Змяшчаць велізарныя сэнсы ў невялічкую забаўку пачалі яшчэ нашы продкі: найбольш старажытная гліняныя цацкі адносяцца да неаліту. У той час яны выконвалі таксама і рытуальную функцыю. Пазней, з развіццём ганчарства, выраб гліняных забавак набыў рамесніцкі размах. Стваралі фігуркі людзей, свістулькі ў выглядзе звяроў і птушак, бразготкі (пустацелыя шарыкі з каменьчыкамі ўнутры), якія часам упрыгожвалі карычневай, жоўтай, зялёнай або празрыстай палівай.
Шырока распаўсюджанымі ў народным побыце былі таксама драўляныя забаўкі, адметнай рысай якіх была імітацыя руху: "Кавалі", "Коннікі", "Кураняты дзяўбуць зерне" і інш. На мяжы XIX - XX стст. такія лялькі вырабляліся масава і прадаваліся на кірмашах. |
|
|
К году белорусской женщины: Натюрморт на картинах Елены Машковцевой |
17 августа 2026 |
|
|
 Август - особенный рубеж смены сезонов, когда лето щедро преподносит последние, самые пышные дары, постепенно уступая место осенней тишине. Художники нередко демонстрируют в живописи этот ускользающий момент, который словно «замирает» в изобилии сочных натюрмортов, где буйство садовых цветов соседствует со зрелыми плодами. Творческий путь художницы Елены Дмитриевны Машковцевой, которая является новым героем нашей ежемесячной рубрики, такой же яркий и насыщенный, как и ее картины. На примере ее работ можно проследить тот самый тонкий, неуловимый переход между двумя сезонами, который художница сумела бережно запечатлеть и отразить на холсте.
|
|
|
|
|
